Tempo de mazás

Mazás ao soliño do outono

Que gozada camiñar neste tempo e topar cunha maciñeira cargadiña de mazás. E que ricas saben cando ademais é sabor de froita roubada, va que si?

5 thoughts on “Tempo de mazás

  1. Ao ver a túa imaxe remexín e remexín ata atopar aquela cuberta de mazá roubada en forma de libro: “Catarina, ou, O Sabor da maçã”:

    ” Senti a mão dela a apertar mais a minha. Ela disse:
    – O mundo é tão bonito!
    Eu comentei:
    – O que faz isto bonito está dentro de nós. Muita gente fica indiferente a este Sol a nascer e quem tem ódio no coração fica lá com o ódio.
    A Catarina estava com um brilho no olhar e parecia querer aspirar com as narinas tudo o que se estava a passar. Deixou cair uma frase como se fosse uma resposta ao que eu lhe tinha dito:
    – Talvez fosse possível ensinar as pessoas a ver nascer o Sol…”

    Ghalpon ti fas que vexamos nacer o sol en cada imaxe retida, máis aínda se veñen da man de encarnadas mazás de outono.

  2. Pero Alex, ti con esa cariña de boa tes roubado algunha vez na túa vida mazáns?
    Non o podo crer, jejejeje Sei molto carina, Grazie tante

    • Benvida, Cris! Que ben que me deas esa nova expresión, non a coñecía pero agora xa direi que vou ás arrasadeiras, iso sí, modestamente e sen facer moito dano. O teu blog é un tesouro para min, inda hei investigar ben nel. Ademais do gusto por coller a cámara, teño o gusto por coller a agulla de coser e facer algunha argallada. Así que nesas andarei buscando ideas na túa casiña de cores. Saúdos

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s