Paternidade

…..Non podo axudarte, fillo

…….Estou asustado, papá, teño medo

……Non podo axudarte, fillo, non podo, non podo

3 thoughts on “Paternidade

  1. De rapaza vin unha reproducción de Laoconte e impresionoume moitísimo
    [tíñalle terror as culebras -e sigo a terllo, doutro xeito-]
    Non sei canto tempo estiven escrutando as expresións das caras, sobrecollida. (especialmente pola do fillo máis vello).

    Pregúntome qué sentiría diante do orixinal, hoxendía. Canta emoción viría da arte e canta da historia.

    • A emoción que eu sentín foi moi intensa, de angustia e compaixón. Creo que, chegado o caso de vela diante, non funciona tanto nin a historia nin a arte como a pura realidade que se che amosa diante: sangue, dor, anguria, amor e impotencia, todo en pedra clara e fría tinguida de quentes e vivos sentimentos.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s