Paixón de maio

Regreso á paixón dun once de maio, e lembro pel conversa luz aroma

palabra por palabra

almorzo de pan con soño de futuro.

.

E sei que han pasar os anos

[se cadra pasan corenta e seis, se aló chego]

e sei que aquel once de maio seguirá almorzando comigo.

IV

(Breve encontro)

………………………………………………………..Sobrevoabas un día o meu espacio aéreo

………………………………………………………..rozándome coas plumas levemente

………………………………………………………..e desaparecías cun rumor minguante

………………………………………………………..como a visión dun soño

………………………………………………………..fracasado.*

Xuño, 95.

Lois Pereiro, Poesía última de amor e enfermidade 1992-1995

*Eu resístome a crer nos soños fracasados

2 thoughts on “Paixón de maio

  1. Onte escoitei recitar, entre outros, eses versos que tí citas. [Pensei no roce lene dunha vida noutra. E no rumor que vai minguando…] Eu sí creo que hai soños fracasados.
    É grande compartir a Pereiro. Hai un pouquiño deixei eu tamén noutro blog estas palabras da “Conversa…” que fago absolutamente miñas:
    Estou aberto a todos, como un bar “afterhours”.
    Vivirei sen medos. Acepto todo o que me ofrecen; son un ser en exposición na tenda das vivencias.

    É estraña a flor da paixón… [máis extraña aínda cos efectos do B/N]

  2. Sei que existen os soños fracasados, pero non me gusta crer neles, resístome a facelo, non quero unir crer + fracaso 😉 Tamén fago miñas esa palabras que citas de Pereiro, pero sei que inda non conseguín facelo, vivir sen medos, é unha meta inda non acadada.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s