2 thoughts on “…os nenos vivían na outra banda

  1. Hoxe, se non chove, irei coller algunhas pedras coma a da foto. Rodadas e desgastadas, pulidas polo tempo e o mar. Son para un pequeno mini-xardín de rocalla que intento facer. xa sei que as reglas din que os rodados non valen, pero a min gústanme.

    [para min os nenos sempre viviron na outra banda do valado. e os adultos tamen]

  2. O mesmo día que tiñas pensado ir polas pedras rodadas, eu andaba por riba delas na praia de Fazouro, reencontrándome coa Mariña luguesa que tantos recordos acolle da miña adolescencia. Foi un re-descubrir paisaxes, rúas e, sobre todo, aroma a salitre, potente iodo e materia mariña.
    Pasa das regras, eu tamén teño feito xardíns de rocalla e nalgún tamén hai pedras rodadas. Iso si, a luz, a cor que teñen cando as colles non a manteñen igual terra adentro, cousas que ten o mar, o vento e o salitre.
    Bicos, Zeltia [todos somos rolling stones]

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s