23 vinte e tres

A Fran, sempre, porque inda creo no amor como ós 17

Pasaron xa vinte e tres 23 de setembro cheos de significado. Hoxe volve ser mércores, e hai semana de cine, pero non poñen aquela dos irmáns Marx. Non iremos ó cine nin subiremos á muralla, nin trazaremos un “por que non” que converteu a amizade nunha historia de amor.

O meu cabelo xa non é tan longo nin tan mesto. Xa non é tan escuro. O meu lombo terma de máis peso e máis memoria, pero alí dentro, na columna vertebral que me sostén, ti es peza clave que me sustenta, sen a cal hoxe non sería quen son.

Só eu

Carminho, Bom dia, amor

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s