Tecido de tempo e amor

Os calcetíns tecidos por unha avoa son só quentan os pés.

Punto a punto, rea a rea, volta do dereito, volta do revés. Tempo. Palabras e silencios. Adicación. Os teus calcetíns son tesouros. O labor que se lle adica a outra persoa. Lonxe de mercantilismos, agasallar cun labor propio é outra cousa. Agasallas o teu tempo, o teu traballo, un proxecto que é moito máis ca un obxecto. Así o aprendín e así o aprenderei.

A min tamén me tarda verte, Damiana do Mercador, mentres tanto quento os meus pés co teu tecido de tempo e amor.

Magín Blanco, A nana da avoa.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s