10 anos

Hai dez anos que vive comigo unha paporrubio. Fala e apréndeme mil cousas, acompáñame nos risos e nos choros, ás veces provoca uns e outros, dunha ou doutra maneira. Fíxome ser máis eu, foi un desexo cumprido e é futuro de nosoutros. Neste tempo sombrío achega luces e cores. E conforto.

En ti, Leonor, habita o teu vovó bonito. Tes a súa mirada, a súa ansia de aprender, o seu mundo de libros, o seu detector de inxustizas, a súa compaixón. Tes a nosa memoria nas túas mans e dásnos leccións de nena sabia. Bendito o ano, o mes e o día en que chegaches a nós, Leonor.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s