Muxía

Ás veces os post nacen da mirada doutro. Pedras que eran Arousa son desta volta Muxía. O mesmo mar, a mesma intensidade, as prantas aparentemente fráxiles nas fendas das rexas penas. E o sol, desta volta o caer do sol.

One thought on “Muxía

  1. uff… Muxía… onde o mar e o vento nos fan recordar que somos parte da natureza, un anaquiño insignificante de natureza, a nós, que cremos máis, que pensamos que podemos dominala. Sentar alí uns intres nunha pedra, cara ao mar, un dia de forte vento, fainos volver á humildade e decatarnos de como realmente somos de pequerrechiños, de fráxiles, de ananiños…. sentindo a forza da natureza, da fonda Galicia… no mesmo cu.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s